یه روزی هم می رسه بعضی از این مردم بزرگ می شن و اسم مزاحمت ایجاد کردن برای دیگران رو جشن و شادی نمی گذارن!
یه روزی هم می رسه که می فهمیم آتیش نه می تونه بدی و بگیره و نه می تونه خوبی به ما بده
یه روزی یاد می گیریم که لجبازی نکنیم و یه جور بهتری شاد باشیم، یه روزی یاد می گیریم که هر سنتی و لازم نیست با هر زحمت و مشقتی حفظ کنیم، یا اگه اون سنت از مسیر اصلیش منحرف شد دیگه خوب نیست و به همون سنت خوب قبلی برش می گردونیم، یه روزی یاد می گیریم سنتی که بچه های مردم و کور می کنه و دستش و پاشون و معلول می کنه و زن بار دار بچه اش سقط میشه جای سوال داره و حتما سنت خوب و مناسبی نیست
امیدوارم اون روز زودتر برسه و خودم و باقی مردم واسه شاد بودن و شاد کردن دیگران یه کار جدیدی انجام بدیم که نه خطری و نه مزاحمتی برای دیگران داشته باشه 

کاش اون روز زودتر برسه تا بچه های کمتری معلول بشن و مردم کمتری آسیب ببینن
(هزاران سال پیش اعراب هم یه سنت بد داشتند که دخترانشون وزنده به گور می کردند و پیامبر عزیز ما با زحمت این سنت بد رو از بین برد و ما هنوز داریم اعراب و به خاطر اون سنت سرزنش می کنیم! و حالا خودمون یه رسم بد داریم که نمی تونیم درستش کنیم)
کاش مسئولان فرهنگی کشور یه فرهنگ جایگزینی واسه این روز تهیه می کردند و با برنامه ریزی خوب و منظم در آینده بچه هامون می تونستن بدون خطر شاد باشن و کسی هم آسیب نبینه...
پ ن1: همشهری های گلم، تو این شب ها مواظب خودتون و بچه هاتون بیشتر باشید، خدایی ناکرده اتفاق بدی واسه کسی نیافته
پ ن 2: گمونم گاوبازهای اسپانیایی هم به این رسم و فرهنگ نامطلوب ما بخندند!!