به اطلاع می رساند خاله محترمه ما
صدیقه سادات عقیلی فرزند میر حسین هم به دیار باقی شتافت، شادی روحش فاتحه مع الصلوات
وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ (۱۵۵) الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّـا إِلَيْهِ رَاجِعونَ(۱۵۶)
مژده ده شكيبايان را [همان] كسانى كه چون مصيبتى به آنان برسد مىگويند ما از آن خدا هستيم و به سوى او باز مىگرديم
عَنِ الرَّیَّانِ بْنِ شَبِیبٍ عَنِ الرِّضَا ع فِی حَدِیثٍ أَنَّهُ قَالَ لَهُ:
یَا ابْنَ شَبِیبٍ إِنْ کُنْتَ بَاکِیاً لِشَیْءٍ فَابْکِ لِلْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ ع فَإِنَّهُ ذُبِحَ کَمَا یُذْبَحُ الْکَبْشُ وَ قُتِلَ مَعَهُ مِنْ أَهْلِ بَیْتِهِ ثَمَانِیَةَ عَشَرَ رَجُلًا مَا لَهُمْ فِی الْأَرْضِ شَبِیهُونَ وَ لَقَدْ بَکَتِ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَ الْأَرَضُونَ لِقَتْلِهِ …
از ریان ابن شبیب از حضرت رضا علیه السلام در حدیثی آمده است که ایشان به او فرمودند:
ابن شبیب، اگر برای چیزی گریه ات گرفت برای حسین بن علی علیه السلام گریه کن چرا که او را سر بریدند همانگونه که گوسفند را ذبح می کنند و همراه او هجده نفر از اهل بیتش که در زمین مانندی نداشتند، کشته شدند. و یقیناً آسمان های هفت گانه و زمین ها برای کشته شدنش گریه کردند…
ای دستگیر صبح قیامت سرم فدات/ هم خانواده هم پدر و مادرم فدات
ای مهربانترین کرم سفره ی گدا/ یا ایها الرئوفی و یا ایها الرضا
ای لطف بی نهایت شبهای زائران/ یکبار ما ، سه بار شما ، پیش ما بیا
با گریه های توست اگر گریه می کنیم/ ای روضه خوان گریه ی ابن شبیب ها
یابن شبیب گریه فقط بر غم حسین/ یابن شبیب گریه فقط بهر کربلا
یابن شبیب جد مرا سر بریده اند/ پیش نگاه عمه ما سر بریده اند
علی اکبر لطیفیان
+ نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم اسفند ۱۳۹۴ ساعت 13:48 توسط سید احمد
|